Een kassa waarin elke verkoop vastligt

Tot deze week kon Stippa een simpele vraag niet goed beantwoorden: wat is er bij deze afspraak verkocht, en is het al betaald? De behandeling stond bij de afspraak. Verkochte producten stonden ergens anders. Een losse toeslag stond nergens. En de betalingen hadden hun eigen lijstje. Allemaal los van elkaar, als sokken na de was.

Voor een agenda kun je daarmee leven. Voor een kassa niet.

Eén bon per afspraak

Vanaf nu heeft elke afspraak één bon. Daarop staan de behandeling, de producten, eventuele toeslagen en kortingen, en onderaan wat er betaald is en wat er nog openstaat. Aan de balie is dat ook het scherm waar je mee werkt: regel erbij, korting erop, betaling aannemen.

Elke bon krijgt een nummer, per salon, zonder gaten. Ook als er tussendoor iets misgaat, valt er geen nummer tussenuit. Zo'n doorlopende reeks wil je als je later je administratie wilt laten kloppen.

Geen gum, maar een tegenregel

Een afgeronde bon kun je niet meer aanpassen. Heb je iets verkeerd aangeslagen, dan boek je het terug met een tegenregel. De oude regel blijft gewoon staan, doorgestreept, met de correctie eronder.

Dat voelt in het begin misschien omslachtig. Maar zo hoort een kassa te werken: achteraf is altijd te zien wat er gebeurd is. In vaktermen heet zo'n bon append-only (opent een externe site): je kunt er alleen iets aan toevoegen, nooit iets uitgummen. Een verkoop kan dus niet stilletjes verdwijnen.

Wie wat deed, klopt nu ook

Een fijne bijvangst zit in de omzet per medewerker. Die werd eerst verdeeld naar de tijd die iemand aan een afspraak werkte. Knipte de ene collega en kleurde de andere, dan kreeg de knipper een deel van de kleuring op zijn naam. Onterecht, en niet heel gezellig bij de evaluatie. Nu hoort elke regel op de bon bij de medewerker die hem heeft gedaan, en klopt die verdeling.

Meer over hoe Stippa is opgebouwd, lees je in de case study.